تحلیل تکنیکال با چارت لگاریتمی یا خطی؟

چارت خطی یا لگاریتمی

چارت لگاریتمی و خطی چیست؟

چارت لگاریتمی و خطی، دو نوع از چارت‌های رایج در تحلیل داده ها هستند که در نمایش دادن داده ها از آن‌ها استفاده می‌شود.

در چارت خطی، داده ها روی محور عمودی و افقی به صورت خطی نمایش داده می‌شوند. برای مثال، در نمودار زیر، تغییرات قیمت یک سهم در یک بازار سهام در طول زمان با استفاده از چارت خطی نمایش داده شده است.

در چارت لگاریتمی، محور اعداد عمودی به صورت لگاریتمی و محور اعداد افقی به صورت خطی نمایش داده می‌شوند. این نوع چارت برای نمایش دادن داده‌هایی که ارزش‌های بزرگی دارند و می‌خواهیم تغییرات کوچک آن‌ها را نیز مشاهده کنیم، مفید است. برای مثال، در نمودار زیر، تغییرات قیمت طلا در طول زمان با استفاده از چارت لگاریتمی نمایش داده شده است.

بعضی از عواملی که می‌توانند باعث تغییر نوع چارت شوند، شامل:

  • مقیاس داده ها: در صورتی که مقیاس داده ها بسیار بزرگ باشد، ممکن است برای نمایش دادن تغییرات کوچک از چارت لگاریتمی استفاده شود.
  • نوع داده ها: برای نمایش داده‌هایی که از نوع درصدی هستند (مثل درصد تغییر قیمت یک سهم)، ممکن است از چارت خطی استفاده شود.
  • هدف تحلیل: در صورتی که هدف تحلیل، مشاهده تغییرات کوچک در داده ها باشد، ممکن است از چارت لگاریتمی استفاده شود. در صورتی که هدف تحلیل، مشاهده تغییرات کلی در داده ها باشد، ممکن است از چارت خطی استفاده شود.

تفاوت چارت لگاریتمی و خطی چیست؟

تفاوت اصلی بین چارت لگاریتمی و خطی در نحوه‌ی نمایش محورهایشان است. در چارت خطی، هر دو محور به صورت خطی هستند، به این معنی که فاصله بین دو نقطه روی محور عمودی به اندازه‌ی مستقیم اختلاف اعداد آن نقاط است. این باعث می‌شود که تغییرات کوچک در محور عمودی نسبت به مقدار بزرگ، به شکل ناچیزی نمایش داده شوند و تغییرات بزرگ نیز به شکل زیادی بر جای بمانند.

اما در چارت لگاریتمی، محور اعداد عمودی به صورت لگاریتمی است. به این معنی که فاصله بین دو نقطه روی محور عمودی به اندازه‌ی لگاریتم اختلاف اعداد آن نقاط است. این باعث می‌شود که تغییرات کوچک در محور عمودی نسبت به مقدار بزرگ، به شکل قابل ملاحظه‌ای نمایش داده شوند و تغییرات بزرگ نیز به شکل مناسبی نمایش داده شوند.

بنابراین، چارت لگاریتمی بیشتر برای نمایش تغییرات کوچک در مقادیر بزرگ مناسب است، مثلاً در بررسی رشد شرکت‌های بزرگ، نمایش دادن تغییرات قیمت سهام یا تراکنش‌های بزرگ، در حالی که چارت خطی بیشتر برای نمایش تغییرات در مقادیر کوچک مناسب است، مثلاً در بررسی رشد شرکت‌های کوچک، نمایش دادن تغییرات درآمد شخصی، یا نمایش دادن تغییرات در قیمت کالاها در بازار.

مزایای چارت خطی برای برای نمایش داده ها چیست؟

استفاده از چارت خطی برای نمایش داده‌ها چندین مزیت دارد:

  1. سادگی و قابل فهم بودن: چارت خطی به دلیل سادگی و قابل فهم بودن، برای نمایش دادن داده‌ها بسیار مناسب است.
  2. نمایش تغییرات در طول زمان: با استفاده از چارت خطی، می‌توان تغییرات داده در طول زمان را به شکل واضحی نشان داد.
  3. مقایسه داده ها: با استفاده از چارت خطی، می‌توان داده ها را به راحتی با یکدیگر مقایسه کرد و روندهای مشابه و یا متفاوت آن‌ها را شناسایی کرد.
  4. شناسایی الگوها: چارت خطی می‌تواند الگوهای مختلف در داده ها، مانند روند رشد یا کاهش، نوسانات و یا تغییرات فصلی را شناسایی کند.
  5. تشخیص ترندهای رو به بالا یا پایین: با استفاده از چارت خطی، می‌توان ترندهای رو به بالا یا پایین را به شکل واضحی شناسایی کرد و از آن‌ها در تصمیم‌گیری‌های آتی استفاده کرد.
  6. تکمیل داده‌های ناقص: با استفاده از چارت خطی، می‌توان به راحتی داده‌های ناقص را تکمیل کرد و روندهای داده را پیش بینی کرد.

بنابراین، استفاده از چارت خطی برای نمایش داده‌ها بسیار مفید است و به دلیل سادگی و قابل فهم بودن، یکی از رایج‌ترین روش‌های نمایش داده‌هاست.

مزایای استفاده از چارت لگاریتمی چیست؟

استفاده از چارت لگاریتمی برای نمایش داده ها، چندین مزیت دارد:

  1. نمایش تغییرات کوچک: با استفاده از چارت لگاریتمی، می‌توان تغییرات کوچک در داده ها را به شکل واضحی نشان داد. این در صورتی مفید است که ارزش‌های داده ها بسیار بزرگ باشد و تغییرات کوچک آن‌ها نیز برای تحلیل مهم باشد.
  2. شناسایی الگوها: چارت لگاریتمی می‌تواند الگوهای مختلف در داده ها، مانند روند رشد یا کاهش، نوسانات و یا تغییرات فصلی را شناسایی کند.
  3. مقایسه داده ها: با استفاده از چارت لگاریتمی، می‌توان داده ها را به راحتی با یکدیگر مقایسه کرد و روندهای مشابه و یا متفاوت آن‌ها را شناسایی کرد.
  4. تشخیص ترندهای رو به بالا یا پایین: با استفاده از چارت لگاریتمی، می‌توان ترندهای رو به بالا یا پایین را به شکل واضحی شناسایی کرد و از آن‌ها در تصمیم‌گیری‌های آتی استفاده کرد.
  5. نمایش توزیع داده ها: در برخی موارد، چارت لگاریتمی می‌تواند به نمایش توزیع داده ها کمک کند. به عنوان مثال، در بررسی توزیع درآمد شخصی، چارت لگاریتمی می‌تواند به نمایش توزیع این درآمدها در بین جامعه کمک کند.
  6. پایداری: در برخی موارد، استفاده از چارت لگاریتمی می‌تواند به پایداری داده ها کمک کند و از تغییرات ناشی از تغییرات مقیاس داده ها جلوگیری کند.

بنابراین، استفاده از چارت لگاریتمی برای نمایش داده ها، به خصوص در مواردی که مقیاس داده ها بسیار بزرگ باشد، بسیار مفید است و می‌تواند به شناسایی الگوها و ترندهای مختلف در داده ها، کمک کند.

چارت لگاریتمی یا خطی کدام برای تحلیل مناسب ترند؟

برای تحلیل ترند، چارت لگاریتمی معمولاً مناسب تر است.

در چارت لگاریتمی، محور اعداد افقی ممکن است به طور خطی باشد، اما محور اعداد عمودی به صورت لگاریتمی است. این به معنی آن است که فاصله بین دو نقطه روی محور عمودی، به اندازه‌ی لگاریتم اختلاف اعداد آن نقاط است. این باعث می‌شود که اختلاف‌های کوچک در اعداد بزرگ، به شکل قابل ملاحظه‌ای نمایش داده شوند.

از طرفی، در چارت خطی، فاصله بین دو نقطه روی محور عمودی به اندازه‌ی مستقیم اختلاف اعداد آن نقاط است. این باعث می‌شود که اختلاف‌های کوچک در اعداد بزرگ، به شکل ناچیزی نمایش داده شوند و اختلاف‌های بزرگتر، به شکل زیادی بر جای بمانند.

بنابراین، برای نمایش تغییرات رشدی یا کاهشی بزرگی‌ها، مثلاً در مقیاس زمانی بلند مدت، استفاده از چارت لگاریتمی مناسب تر است.

تهیه شده توسط تحریریه ی سایت بورس باز

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *